به نام خداوند جان و خرد

ایران زادگاه آزادگان ، زادگاه نجیب زادگان.به خود می بالم که در این دیرینه خاک پاک زاده شدم ونفس میکشم.

من این وطن را دوست دارم ، من ایران را دوست دارم چون شعر دارد ، هنر دارد ، وسوسه ماندن دارد .

من این خاک در پرور را دوست دارم . این خاک که در عمر دیرینه اش هیچ گاه تهی از رستم ها و آرش ها  نبوده

 است ، نیست و نخواهد بود. دیو صفتان همواره تاریخ بوده اند ، این نبرد دائمی نور و تاریکیست . این خاک

در طول  تاریخ  بسیار سودای دست اندازی دیو و ددان به خود دیده است ، و این بار هم. اما این بار ماجرا کمی

فرق میکند . این بار  کفتاری ۷۵ ساله سودای پنجه در پنجه افکندن با این ققنوس هزاران  ساله را دارد

ققنوسی که هر بار استوارتر از قبلش  سر برآورده است و به لطف خدا این بار هم ، تاریخ خود بهترین

گواه است. نام ها آمده اند و رفته اند ، نشانی از اسکندر و چنگیز نمیبینیم. تنها چیزی که مانده  است همین

خاک پاک ما ایران است . از صمیم قلب برای شما ملت شریف ایران آرزوی سربلندی وعزت روز افزون داریم ،

ومثل همیشه در کنار شما خواهیم ماند تا به لطف خدا در حد توان  مرهمی باشیم بر درد های شما .